C'est la catastrophe maritime la plus médiatique de tous les temps à défaut d'être la plus meurtrière.

Un exploit technique

D'une longueur de 269 mètres, le paquebot britannique est mis sur cale le 31 mars 1909 au chantier naval Harland and Wolff, à Belfast,
quatre mois après sa «sister ship» (ou jumeau), l'Olympic.

Construit pour la compagnie White Starline, le Titanic est présenté comme le plus luxueux et le plus grand paquebot de tous les temps.

L'orgueilleux navire est réputé insubmersible du fait que sa coque est divisée en plusieurs compartiments
dont chacun peut être isolé des autres par une porte étanche en cas d'incident.

L'armateur n'a pas jugé nécessaire en conséquence de prévoir autant de places dans les canots de sauvetage que de personnes à bord !

Le Titanic appareille de Southampton (Angleterre) le 10 avril 1912 à 13h30 pour un voyage
qui doit le mener à New York avec 2207 personnes à bord, d'après les chiffres officiels.

Le dimanche 14 avril à 22h55, le Californian, qui navigue au large de Terre-Neuve, passe non loin du Titanic.
Il signale à ce dernier la présence d'une banquise.

Mais le capitaine et l'armateur font fi de toute prudence, désireux qu'ils sont de remporter le record de vitesse dans la traversée de l'océan.

Naufrage impensable

Le drame se produit à 23h40.
La vigie voit trop tard la masse d'un iceberg et ne peut faire marche arrière.

Cinq compartiments étanches du navire sont endommagés par autant de déchirures
dont la plus grande fait quatre mètres de long et... un centimètre de large.
Lentement, le Titanic prend l'eau sans qu'il soit possible de le sauver.
Il sombre quatre heures plus tard.

Un navire, un seul, se porte au secours du géant des mers.
C'est le Carpathia. Sous le commandement d'Arthur Rostron, il va recueillir en tout et pour tout 705 survivants.

Les rescapés vont témoigner de l'incompétence des responsables qui ont laissé partir les premières chaloupes à moitié pleines
et de l'injustice faite aux malheureux passagers de la troisième classe, empêchés de gagner à temps les chaloupes.

La catastrophe porte un coup fatal à l'arrogance de l'élite européenne et à sa foi en un progrès indéfini de la société.
Après le naufrage, on ne parle plus de la technique dans les mêmes termes qu'auparavant.

L'épave a été explorée le 1er septembre 1985 par une équipe franco-américaine.

En 1997, le réalisateur de cinéma James Cameron a puisé dans le drame matière à un chef-d'œuvre sentimental
et à l'un des plus grands succès commerciaux de l'histoire du cinéma.

History

Practically unsinkable'

As soon as the waves of the North Atlantic closed over the stern of RMS Titanic on 15 April 1912, 
the myths began surrounding her design, construction and transatlantic voyage. 

The Titanic disaster today is a classic tale, a modern folk story, 
but like all folk stories our understanding of what really happened has been clouded 
by the way the disaster has been recounted over the years.

'The claim actually made was that she was 'practically unsinkable'...'

It was said that the builders and owners of Titanic claimed she was 'unsinkable'. 

The claim actually made was that she was 'practically unsinkable', 
close enough, but nevertheless an unfortunate statement and one which would haunt both builder and owner for years.

Titanic, the largest vessel in the world when she entered service in 1912, 
was neither the finest nor the most technically advanced of her day. 

Size, seldom an indication that something is better, was the only record she held. 

The ships that Titanic, and her slightly older sister Olympic, 
were designed to compete with were the Cunard liners Lusitania and Mauretania, 
which entered service in 1907. 

Designed and built as record breakers, 
both held the coveted 'Blue Riband' for the fastest Atlantic crossing. 

They were built principally from lessons learnt from advances in warship construction, 
but most importantly both were powered by steam turbines driving quadruple screws, 
each fitted with a large balanced rudder, making them faster than the competition and easier to manoeuvre. 

This was a giant leap forward in marine engineering, 
comparable to the advances made in 1969 with the introduction of the Concorde supersonic aircraft.

Titanic and Olympic should best be described as the 747s of their day. 

As huge people carriers, travelling at moderate speed, with space for large cargoes, 
they posed a great commercial threat to the smaller and more expensive-to-operate Cunarders

Geschiedenis

Waar denk je aan als je aan de bodem van de zee in je gedachten voor je ziet?
Je kunt denken aan mooi wit zand, koralen, maar natuurlijk ook aan gezonken schepen.

Wat voor een gezonken schip ken jij eigenlijk..... juist ja, de Titanic.

We gaan terug in de tijd.

Op 10 april 1912 vertrekt een reusachtig schip met aan boord 1316 passagiers, 891 bemanningsleden
en met zo’n 210 miljoen dollar aan goud, zilver, juwelen, geld en waardevolle papieren richting New York.

Het was een groots gezicht zo'n reusachtig schip, want ja hoor.... het schip woog wel 46327 ton.

Verder had het schip had een lengte van 270 meter, was het 28 meter breed en 53 meter hoog.

Zijn maximum snelheid was 44 km per uur.

En weet je hoe het schip aangedreven werd ? . . . . . . . . .
Op ruim 5000 ton steenkool.

Ga je mee terug in de tijd !

Woensdag 10 April 1912

was het dan zover.
Rijen met mensen stonden voor het reusachtige schip "de Titanic".
Vanuit Engeland vetrok het schip naar New York in Amerika.
Veel mensen wilden werk zoeken in Amerika, anderen wilden er wonen.

Op het schip waren verschillende soorten klassen,
de 1e klas voor de rijkere mensen en de 2e en 3e klas voor de mensen met minder geld.
Een kamertje waarin de mensen slapen noemen ze een hut.
"Titanic is is het grootste schip ter wereld en is onzinkbaar", werd er geroepen.
De mensen namen ook werkelijk alles mee op het schip.
Behalve bagage werden er ook huisdieren en auto's meegenomen.

Terwijl het schip uitvaarde over het kanaal verkenden de mensen hun slaaphut en het schip zelf.
Al gauw gingen de mensen naar de lunch, mensen van iedere klasse hadden hun eigen eetruimte.
De eetzaal van de mensen van de eerste klas zag er natuurlijk veel luxer uit dan die van de derde klas. . . .
Behalve slaaphutten had het schip ook een sportzaal, een promenadedek, een zwembad, turks stoombad
en privédekken voor de luxe hutten.

Zondag 14 April 1912.

Deze dag ontving de Titanic veel waarschuwwingen dat er ijsbergen voor hen lagen.
"IJsberg... recht vooruit!" Schreeuwde de uitkijk, toen hij de ijsberg om 23.40 uur zag. . .
Als eerste reactie daarop werd het schip in volle kracht achteruit gezet.
Daarna probeerde men de ijsberg nog te onwijken omdat volle kracht achteruit niet meer hielp.
Met de rechte voorzijde van het schip werd de ijsberg geramd.

Het schip begon te zinken. Dit ging allemaal onzettend langzaam.
Eerst hadden de mensen het niet eens in de gaten maar na enige tijd ging het dek toch al iets schever staan.
Toen de reddingsboten allemaal in het water vol waren geladen
met vooral de rijkere mensen en vrouwen, brak bij de andere mensen paniek uit . . . . .

De titanic zou zinken!!
Reddingsvesten werden uitgedeeld, maar tervergeefs, het water was veel te koud.

0.15 uur
Het orkestje speelt walsjes en melodietje om het volk te kalmeren.

1.10 uur
Vuurpijlen worden afgeschoten om de aandacht te trekken voor schepen in de buurt.

1.35 uur
Zoveel mogelijk mensen zijn in de sloepen gegaan, de rest is nog op het schip of is in het water gesprongen.

2.00 uur
Meer dan 1500 mensen blijven achter op het schip.
Niet veel later zou het schip ten onder gaan.

4.30 uur
Een schip dat de S.O.S. berichten had opgevangen komt aan bij de sloepen met de geredde mensen.

Na bijna 90 jaar

op de bodem van de oceaan te hebben gelegen is de Titanic, 's werelds beroemdste oceaanschip.

Tot grote schrik is het schip dus in aanvaring gekomen met een ijsberg waarbij zo'n 1500 mensen om het leven kwamen.

Maar waarom is juist de Titanic zo beroemd geworden?

Ligt het aan het hoge dodental?

Want er zijn wel meer schepen gezonken waarbij ook veel mensen het leven gelaten hebben.

Waarschijnlijk kennen zoveel mensen de geschiedenis van de Titanic,
omdat de wereld veranderde toen zij langzaam onder de zeespiegel verdween.

Voor die tijd was het geloof in de techniek rotsvast.

Niets, wat de mens kon maken, kon door de natuur worden verwoest. De kapitein van de Titanic de heer Smith zei:
"Ik kan me niet voorstellen dat iets ervoor zorgt dat dit schip tot zinken brengt".

Zelfs toen de Titanic aan het zinken was, weigerden veel mensen om in de reddingboten te stappen.

Ze geloofden niet dat het schip kon zinken en hadden er meer vertrouwen in dan in de kleine reddingboten.

God zelf kon het schip niet laten zinken!

Tenminste, dat dachten ze. Maar toch . . . . .